Een weekje Frankrijk

Het is allemaal begonnen bij Joyce. Zij ging de  Alp d’Huzes fietsen en wij wilden haar ondersteunen/bijstaan. Uiteindelijk ging de Alpe d’Huzes niet door en wilden we toch weg. De beslissing was gauw genomen. Alleen er was geen ruimte vrij om te overnachten. Maar toen we die uiteindelijk gevonden hadden, was er geen houden meer aan.

Zondag 13 juni 's morgens om vijf uur vertrokken de  dames, Joyce, Frida, Nicolette, Christa, Ymkje en Jeanne, met de juiste versnellingen en nieuwe remblokjes gemonteerd op de fietsen richting Zuid Frankrijk.  Allerlei soorten wielerkleding  mee, vooral veel zomertruitjes en de oranje uitrusting  in de tassen. Want Nederland moest spelen en oranje outfit was dan verplicht.

We logeerden in het plaatsje Vaujaney bij Pascal en Anne in Chalet La Maitraye. Een heerlijk huis met voldoende kamers. Want de groep werd in de loop van de week steeds groter. Familie, vrienden en  een aantal van onze mannen voegden zich in de loop van de week bij ons. Het gekke is dat je een aantal mensen helemaal niet kent en wat dan toch goed klikt met elkaar, je ziet sport verbroedert.

Maandagmorgen stond de zon al vroeg hoog aan de hemel. We zouden rustig aan beginnen. De Col D’Ornon is een klim van 12 km en verloopt mooi, dus een prima bult om mee te starten. Frida barstte van de zenuwen en fietste iedereen voorbij. Zij was dan ook als eerste boven, jawel mannen jullie lezen het goed. 

Daarna was het gebeurt met de zon en hebben we de dagen erna veel regen gehad. Dinsdag hebben we daardoor zelfs niet kunnen fietsen, maar de sauna was een “goede” vervanger. De andere dagen moesten we de routes wat aanpassen, vanwege de regen en jawel,  sneeuw. Het was zelfs zo erg op donderdag  dat er een ware rivier over de weg golfde. Dit water kwam met grof geweld van de bergen. Gelukkig konden we worden opgehaald met de bus vanuit het Chalet.

De vrijdag was weer een mooie dag en met de groep Les Deux Alpes gefietst. Een lange aanloop ernaar toe  vanuit ons adres, maar ook weer een prachtige klim uiteindelijk.

Op zaterdag met 10 mensen de Alpe d’Huez  beklommen en Ruud (man van Joyce) ging hardlopend omhoog. Het kostte nog moeite deze man in te halen. Geweldig. De andere mannen wilden de dames ondersteunen  en de volgende dag hardlopend  de Alp bedwingen.  Er waren zelfs mensen uit Dieren die ons ook stonden aan te moedigen.  Iedereen heeft heel goed gefietst en is zonder problemen boven gekomen. Wat een prestatie van iedereen en wat een belevenis.

Op zondagmorgen vroeg uit de veren want de Jelle, Emiel en Fred gingen hardlopen. De dames gingen nu de mannen aanmoedigen. Want dat is toch wel heel leuk als er bekenden staan te roepen. Alleen het weer zat niet zo mee deze dag. Het begon onder aan de voet met een zonnetje. De mannen wilden zelfs de jassen en lange broeken uitdoen. Maar voordat ze halverwege waren begon het te miezeren, de wind wakkerde aan en het werd ontzettend koud. Het was zelfs boven aan het sneeuwen. Maar ook voor deze mannen grote bewondering dat ze onder deze omstandigheden naar boven liepen. Na afloop met elkaar in het dorp heerlijke hete chocolademelk gedronken.

De Alpen zesjes.